Գաղթ

Նույն ոստանի մեջ, հպատակի պես – երկարուձիգ

ապրում ես մարմնեղեն - ժառանգորդաց

ծիսակարգով ու արմատականությամբ,

թվում է՝ բախտի նախանձելին ես ու սիրելին,

մինչդեռ, պարզվում է, միտքդ գաղթել ու

բնակվում է օտար եզերքներում,

վաղուց, անօրեն վտարանդի ինչպես:-

Բայց մեծավ մասը չի տրվում գաղթի հմայությանը,

նույն կենսադաշտում ապրում է սարսուռ տարակույսով -

թե ի՞նչ հրդեհ է մրրկում իր հոգին

և պահում մարմինը Հողին հնազանդ…

Այնուհանդերձ, գալիս է մի պահ, երբ գույներն աշխարհի

այլ խճողման մեջ են մեկեն շլանում,

և հեզուկ մարմինը կծկվում է ահից,

ապա դուրս նետվում՝

ուրանալով հոգին:

26.11.2023

Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ

Մեկնաբանություններ